حسين عليه السلام همچون خورشيدي، قرنهاست كه هر روز مي درخشد و تازگي دارد ...

افسوس از چشمهايي كه تنها ده روز از سال ، از نورش بهره مي برند 

صلي الله عليك يا أبا عبدالله ...

 

اين كه حسين [عليه السلام] فرياد مى ‏زند - پس از اين كه همه عزيزانش را در خون مى ‏بيند و جز دشمن كينه توز و غارتگر در برابرش نمى ‏بيند -

فرياد مى ‏زند كه:

«آيا كسى هست كه مرا يارى كند و انتقام كشد؟» «هل من ناصر ينصرنى؟»؛

مگر نمى ‏داند كه كسى نيست كه او را يارى كند و انتقام گيرد؟

اين «سؤال»، سؤال از تاريخ فرداى بشرى است و اين پرسش، از آينده است و از همه ماست و اين سؤال، انتظار حسين را از عاشقانش بيان مي‏كند و دعوت شهادت او را به همه كسانى كه براى شهيدان حرمت و عظمت قائلند، اعلام مى ‏نمايد.